Rok 1025… czy 1000 ?

Tysiąc lat minęło już od Koronacji pierwszego Króla Polski – Bolesława Chrobrego. Pomimo tego, że upłynęło już całe milenium, wśród historyków dalej trwa dyskusja na temat, kiedy naprawdę miała miejsce koronacja pierwszego Króla Polski – Bolesława Chrobrego, syna Mieszka I i jego żony Dobrawy. W roku 1025, czy wcześniej w roku 1000? Bez względu na rzeczywistą datę, rok 1025 jest w naszej polskiej historiografii i tradycji narodowej symbolem wspaniałości, potęgi, suwerenności, potęgi i siły Państwa Polskiego.

„Wedle koncepcji Ottona III, Świętego Cesarza Rzymskiego, Europa miała być zjednoczonym, chrześcijańskim, odrodzonym Imperium Rzymskim, złożonym z czterech równoprawnych królestw: Germanii, Galii, Italii i Sclavinii, czyli Słowiańszczyzny Zachodniej, podlegających władzy cesarza. Dla poparcia tej idei uniwersalistycznego imperium Otton chciał pozyskać ambitnego księcia Bolesława Chrobrego, którego widział w roli króla Słowian. W tym celu udał się z pielgrzymką do grobu św. Wojciecha w Gnieźnie w roku 1000. Tam spotkał się z polskim księciem i dokonał dwóch bezprecedensowych aktów: podarował Bolesławowi kopię włóczni św. Maurycego i włożył mu na głowę cesarski diadem.

Koncepcja Ottona była na rękę kształtującemu się państwu polskiemu. Ugruntowywała jego pozycję na arenie międzynarodowej, wyrównywała je w prawach z państwami zachodnioeuropejskimi i wywyższała je ponad księstwa Rzeszy. Idea Ottona III mniejsze poparcie znajdowała w krajach zachodnich: dla mieszkańców Italii był on barbarzyńcą z północy, dla Germanów – bizantyjskim obcym. Z kolei we Francji krzepła niezależna dynastia Kapetyngów. Koncepcja Ottona upadła już pod koniec jego krótkiego życia. Cesarz zmarł podczas odwrotu ze zbuntowanego Rzymu.”

„Chociaż żadne źródło z epoki nie podaje daty ani miejsca ceremonii, na podstawie późniejszych przekazów i tradycji uznaje się, że koronacja Bolesława Chrobrego miała miejsce 18 kwietnia 1025 roku, w Niedzielę Wielkanocną, w archikatedrze gnieźnieńskiej. Ceremonia odbyła się najprawdopodobniej bez formalnej zgody nowego cesarza [niemieckiego] i papieża – co świadczy o samodzielności i politycznej determinacji polskiego władcy.”

Znaczenie koronacji Bolesława Chrobrego na Króla Polski.

Koronacja pierwszego Króla Polski, Hołd Pruski i husaria były i dalej są tymi symbolami, do których Naród Polski odwoływał się i do których w dalszym ciągu powraca, szczególnie w chwilach słabości i niedoli. Te wydarzenia były szczególnie ważne w latach, kiedy przestawaliśmy istnieć jako samodzielny byt polityczny i byliśmy wymazywani z politycznej mapy Europy i świata. Pamięć o tych chwalebnych czynach sprzed wieków pozwalały nam przetrwać. Również dzisiaj, w Roku Pańskim AD 2025 zagadnienia państwowości, niepodległości i suwerenności Polski są tak samo ważne jak były tysiąc lat temu.

Koronacja Bolesława Chrobrego oznaczała potwierdzenie niezależności Polski jako niezależnego królestwa na arenie międzynarodowej. Formalnie uwolniła Polskę od wpływów niemieckich i decyzji papieskich w sprawach wewnętrznych naszego państwa. Legitymizowała władzę, podkreślała status monarchy i jednoczyła naród wokół władzy królewskiej. Wzmocniła poczucie wspólnoty i odrębności Narodu Polskiego. Ustanowiła wzór dla kolejnych władców, dała początek tradycji polskiej monarchii i ciągłości państwowej.

W trudnych okresach polskiej historii, takich jak rozbiory, klęski w wojnach, utrata państwowości, powstania narodowe i lata okupacji, Naród Polski odwoływał się do Koronacji 1025 roku jako symbolu własnej tożsamości, dumy z przeszłości i odpowiedzialności za przyszłość. Fakt Koronacji przypominał, że Polska była niezależnym, suwerennym królestwem z własnym polskim królem. Wzmacniał dążenia niepodległościowe i podtrzymywał ducha narodowego. Nawet kiedy państwo polskie formalnie nie istniało, świadomość jego dawnej chwały i początków państwowości sięgających czasów Chrobrego dawała nadzieję na odrodzenie.

Koronacja Bolesława Chrobrego była i pozostaje symbolem prawa Polski do niepodległości i suwerenności, historycznej ciągłości i poczucia wspólnoty narodowej i jedności wszystkich stanów i warstw społecznych wokół wspólnej idei Państwa Polskiego. Koronacja Bolesława Chrobrego w 1025 roku była czymś więcej niż tylko wydarzeniem politycznym. Stała się trwałym symbolem polskiej suwerenności i państwowości. W chwilach narodowego zwątpienia i upadku przypominała Polakom o naszym historycznym dziedzictwie, o prawie do wolności i sile Narodu Polskiego jako wspólnoty. Dzięki niej Naród Polski przetrwał rozbiory, wojny i okupacje, zachował świadomość swojej odrębności i prawa do niepodległości i suwerenności.

Koronacja Bolesława Chrobrego w 1025 roku była nie tylko przełomowym wydarzeniem politycznym. Była również źródłem inspiracji dla wielu pokoleń Polaków. Jej znaczenie odzwierciedla i utrwala dla następnych pokoleń literatura, sztuka, akty prawne nawet najwyższego rzędu takie jak Konstytucje Rzeczy Pospolitej Polskiej i wydarzenia polityczne.

Nadzieja w chwilach upadku.

Niestety, w naszej historii musieliśmy wielokrotnie odwoływać się do Koronacji Bolesława Chrobrego również w chwilach upadku jak rozbicie dzielnicowe, potopy szwedzkie, rozbiory Polski, okresy zaborów i okupacji.

To wspomnienie towarzyszyło nam również w chwilach powrotu do sławy i chwały. Już w roku 1320, w czasach Koronacji Władysława Łokietka w Krakowie, w okresie ponownego zjednoczenia ziem polskich po latach rozbicia dzielnicowego pisał o tym w Kronikach Janko z Czarnkowa.

„Jak niegdyś Bolesław, tak teraz Władysław – Polska zmartwychwstałą z ziem podzielonych.”

Pisząc o koronacji Władysława Jagiełły (1386) Jan Długosz odnotował w swoich Kronikach.

„Nosił koronę, co niegdyś Bolesław – lecz teraz dźwigała ona i dwie dusze: polską i litewską”.

Pisząc o Unii Lubelskiej (1569) i powstaniu Rzeczpospolitej Obojga Narodów Stanisław Orzechowski stwierdzał.

„Koronę Polską Bolesław założył, a my ją dzielimy, lecz nie gubimy”.

Jan III Sobieski, w czasie Odsieczy Wiedeńskiej (1683) w liście z pola bitwy oznajmił.

„Mieczem, co byłby nieobcy Bolesławowi, rozbiłem pogańską nawałę.”

Hugo Kołłątaj pisał w roku 1791 – roku Konstytucji 3 maja.

„Nie nowe to państwo tworzymy – my je odnawiamy z ducha Chrobrego.”

Trzy lata później (1794) w czasie powstania, które przeszło do historii pod jego nazwiskiem, Tadeusz Kościuszko przysiągł na Rynku Krakowskim.

„Przysięgam na Boga, Ojczyznę i miecz wolności – miecz, co niegdyś dzierżył Chrobry.”

Rok później (1795) po III rozbiorze Polska przestała istnieć jako samodzielny byt polityczny i zniknęła z mapy Europy. Julian Ursyn Niemcewicz napisał wtedy.

„Korona, którą Chrobry nosił, dziś leży w prochu – lecz duch jej żyje w sercach Polaków”.

W czasie wojen napoleońskich nawet Napoleon Bonaparte w mowie do przedstawicieli polskich z okazji powstania Księstwa Warszawskiego (1807) powiedział.

„Naród, co dał światu Chrobrego i Sobieskiego, winien istnieć niezależnie.”

Nawiązania do koronacji Bolesława Chrobrego towarzyszyły Narodowi Polskiemu przez cały XIX i XX wiek aż do czasów nam współczesnych teraz na przełomie pierwszego i drugiego ćwierćwiecza XXI wieku.

Od roku 1025 minęło już 1000 lat. Lat upadków i ponownych wzlotów. Utraty niepodległości i jej odzyskiwania w morzu krwi, cierpienia, poświęcenia i wyrzeczeń. Teraz, po raz kolejny, po ponad dwóch wiekach istnienia Narodu Polskiego bez własnego państwa, lub w warunkach ograniczonej suwerenności, jesteśmy częścią tego, co wielu z nas widzi jako pełny powrót do „cywilizowanego świata zachodniego”, a inni jako ponowną utratę suwerenności i coraz bardziej rosnące zagrożenie dla naszego bytu państwowego i utraty samoświadomości Narodu Polskiego.

Czy Polska w roku 2025 jest nadal państwem niezależnym i suwerennym?

Suwerenny to, zgodnie z definicją Słownika języka polskiego PWN: „niezależny od innego państwa, innej władzy, instytucji itp.”

Tysiąc lat temu Bolesław Chrobry walczył o to, co dzisiaj nazywamy suwerennością. Biorąc pod uwagę fakt, że Polska jest współcześnie częścią większych struktur organizacyjnych takich jak Organizacja Narodów Zjednoczonych, NATO, Unia Europejska, powstaje pytanie, czy jesteśmy państwem suwerennym?

Nasuwa się pytanie, czy jakiekolwiek państwo we współczesnym świecie współzależności politycznych i ekonomicznych może być suwerenne w rozumieniu „niezależne od innego państwa, innej władzy, instytucji itp”? Stąd następne pytanie. Czy suwerenność w znaczeniu braku wpływu zewnętrznego na samodzielne podejmowanie decyzji istniała w Europie Słowian tysiąc lat temu w czasach Bolesława Chrobrego? Wtedy również istniały relacje i organizacje międzynarodowe i ponadpaństwowe. Święty Kościół Powszechny, ten, który dzisiaj nazywamy Kościołem Rzymsko-Katolickim obejmował swoim zasięgiem większość Europy. Sama koronacja na króla była aktem bożym i musiała być zaakceptowana przez Papieża, z Rzymu.

Dlaczego więc dzisiaj AD 2025 są osoby, które zakładają, że współcześnie istnienie suwerennych państw jest niemożliwe? Wpływy zewnętrzne, o których mowa, tak jak istnieją teraz, tak i istniały tysiąc lat temu. Może więc istota suwerenności polega na czymś innym?

Może więc suwerenność to nie synonim „bez wpływów zewnętrznych”? Może więc istota suwerenności polega na podejmowaniu decyzji najlepszych dla nas Polaków i dla naszego państwa Polski, przez nas Polaków, u nas w Polsce, ale w realiach świata współistnienia, podobnie jak miało to miejsce również 1000 lat temu. Może więc suwerenność to nie punkt w czasie tylko działanie, tak jak to rozumiał i czynił pierwszy Król Polski Bolesław Chrobry przez całe swoje życie, włączając ten 25-letni okres przejściowy między rokiem 1000 i 1025, walcząc o niepodległość i suwerenność Polski głównie z Niemcami na zachodnich granicach i z innymi narodami na wschodnich.

Unia Europejska a suwerenność Polski.

Pojawia się pytanie odnoszące się do współczesności, do dnia dzisiejszego, roku 2025. W Twojej opinii, zgodnie z Twoim światopoglądem i sumieniem, czy uznał(a)byś, że decyzja podjęta poza granicami Polski i przez nie-Polaków, przez nie-polską instytucję; decyzja, która narusza podstawowe zasady funkcjonowania całego społeczeństwa Polaków w Polsce i naszą Konstytucję Rzeczy Pospolitej Polskiej jest dla nas Polaków i naszego Państwa Polski decyzją dobrą?

Co byś powiedział(a) na prawo, które narusza aż cztery (4) artykuły Konstytucji RP? Te cztery (4) artykuły to 1. Suwerenność państwa (Art. 4 Konstytucji RP), 2. Zasada legalizmu (Art. 7 Konstytucji RP), 3. Bezpieczeństwo wewnętrzne (Art. 5 Konstytucji RP), 4. Hierarchia prawa (Art. 8 Konstytucji RP).

To prawo, o którym mowa, narusza przede wszystkim istotę funkcjonowania Narodu Polaków w naszym własnym państwie, w Polsce oraz naszą suwerenność (Art. 4 Konstytucji RP).

„Władza zwierzchnia w Rzeczypospolitej Polskiej należy do Narodu [Polskiego]”.

„Prawo”, o którym mowa, to decyzja organów Unii Europejskiej podjęta poza Polską, nie przez Polaków i wmuszona Polsce oraz Narodowi Polskiemu. Ta decyzja to tak zwany pakt migracyjny Unii Europejskiej.

Jakie jest Twoje odczucie? Czy czujesz, że zapytano Ciebie o Twoje zdanie na ten temat, na temat masowej, kulturowo obcej imigracji do Polski? Czy czujesz, że Twój punkt widzenia, Twoje odczucia i Twoja decyzja są brane pod uwagę przez Unię Europejską?

Czy będą obchody drugiego tysiąclecia Koronacji Bolesława Chrobrego ?

Dzisiaj, w Roku Pańskim AD 2025, tysiąc lat później, pełne milenium od koronacji na pierwszego Króla Polski księcia Bolesława Chrobrego, syna Dobrawy i Mieszka I, który wprowadził Polskę w świat chrześcijaństwa zachodnioeuropejskiego w roku 966, po raz kolejny stajemy wobec życiowo ważnej decyzji.

Czy chcesz, myślą swą i uczynkiem, żeby Polska była krajem niepodległym, niezależnym, wolnym i suwerennym? Czy chcesz, żeby Naród Polski pozostał wierny naszym własnym chrześcijańskim tradycjom i wartościom? Czy chcesz, żeby wiążące nas – Polskę i Polaków – decyzje dotyczące naszej przyszłości i interpretacji naszej przeszłości były podejmowane tylko przez Polaków i tylko w Polsce?

Tysiąc lat temu, w Roku Pańskim Anno Domini 1025 Bolesław Chrobry dał jasną, jednoznaczną odpowiedź. Tylko suwerenna Polska może być silna i bogata. Całym swoim życiem walczył o to, żeby niemożliwe stało się możliwe.

Jaką Ty podejmiesz decyzję? Co Ty zrobisz dla Polski? Czy dasz Polsce i Narodowi Polskiemu szansę, żeby za następne tysiąc lat nasze następne pokolenia z dumą, honorem i Bogiem w sercu i umysłach wspominały Króla, który dał początek naszemu państwowemu bytowi? Bytowi, który trwa już tysiąc lat. I miejmy nadzieję, również następne tysiąclecia. Naród Polski i Państwo Polskie dumne i suwerenne. Państwo, w którym tak jak i w czasach Mieszka I i Bolesława Chrobrego i ich następców myślą przewodnią i celem działania były, są i powinny być: Bóg. Honor. Ojczyzna. Naród Polski. Polska. Tak nam dopomóż Bóg.

Dariusz Maciej Góralski

2025-04-30